Kur’an-ı Kerim’in yedinci suresi olan Araf Suresi, 206 ayet içeren uzun bir suredir. Genellikle Mekke döneminde indiği kabul edilse de, bazı İslam alimleri 163 ile 170. ayetlerin Medine döneminde indiğini öne sürmektedir.
Sure, adını 46. ve 48. ayetlerde geçen ‘el-A’raf’ kelimesinden alır. ‘El-A’raf’, Arapça’da ‘yüksek yerler’ veya ‘yüksek mevkiler’ anlamına gelmektedir.
Araf Suresi’nin temel konuları arasında ilahi vahyin doğruluğu ve vahye olan ihtiyaç yer alıyor. Surede ayrıca, peygamberlerin hikâyeleri, toplumların başına gelenler ve ahlaki öğütler de işlenmektedir.
Sure, Arapça okunuşu, Türkçe meali, yazılışı, faziletleri ve tefsirleriyle de dikkat çekmektedir.