Kosta Rika, 1948 yılında tarihi bir adım atarak daimi ordusunu kaldırma kararı aldı. Bu hamleyle, askeriye için ayrılan kaynaklar eğitim, sağlık ve altyapı gibi kamu hizmetlerine aktarıldı. Ancak bu kararın beklenmeyen bir sonucu oldu: Ülke, izleyen 30 yıl içinde orman varlığının yaklaşık üçte ikisini kaybetti.
Ordu bütçesinin diğer alanlara kaydırılması, kısa vadede sosyal yatırımların artmasını sağlarken, uzun vadede çevresel bir maliyet ortaya çıktı. Ormansızlaşmanın hızlanmasında, tarım arazilerinin genişletilmesi ve altyapı projeleri gibi faktörlerin de rol oynadığı belirtiliyor.
Kosta Rika, 1980'lerden itibaren orman koruma politikalarını güçlendirerek bu eğilimi tersine çevirmeyi başardı. Bugün ülke, yenilenebilir enerji ve ekoturizm alanlarında dünya örneği olarak gösteriliyor.
Ancak 1948 kararı, askeri harcamaların azaltılmasının çevre üzerindeki dolaylı etkilerine dikkat çeken bir vaka olarak tarih sayfalarında yerini aldı.