Günümüzde park ve bahçelerin süsü olan lale, Osmanlı İmparatorluğu’nda sıradan bir çiçekten çok daha fazlasıydı. Nadir bulunan çeşitleri, yıllar süren özenli emekle yetiştiriliyor ve toplumun üst tabakaları arasında prestij göstergesi olarak görülüyordu. Bu ilginin artmasıyla birlikte lale fiyatları da kontrolden çıktı.
Sürekli yükselen talep karşısında lale, adeta bir yatırım aracına dönüştü. Değerli çeşitlerin fiyatları o kadar arttı ki, Osmanlı yönetimi 1722 yılında piyasaya müdahale etmek zorunda kaldı. Narh uygulamasıyla lale fiyatları resmen denetime alındı.
Peki, basit bir çiçek nasıl oldu da servet değerine ulaşabildi? Cevap, lalenin nadirliği, yetiştirilmesindeki zorluk ve sosyal statüyle olan bağlantısında yatıyordu. Osmanlı’da lale, sadece bir bitki değil, aynı zamanda zenginlik ve itibarın simgesi haline gelmişti.
